Na mijn promotie naar coach van Pancratius MD2 heb ik tegen de speelsters gezegd dat ik de najaarscompetitie beschouw als oefenwedstrijden.Onze punten halen we wel in de voorjaarscompetitie, dan zijn we er klaar voor. De MD2 is namelijk samengesteld uit 2e jaars E- en 1e jaars D- meisjes. Deze meisjes gaan nu leren voetballen op een groot veld en ik heb, na een lange sollicitatieprocedure, de eer gekregen hiervan de leider te mogen zijn.

Oefenwedstrijden? Oké, maar dat wil niet zeggen dat we iedere wedstrijd willen verliezen. Vandaag kregen we de kans om die hatelijke laatste plaats op de ranglijst te verlaten. Ouderkerk had, net als wij, alle wedstrijden verloren. Door een beter doelsaldo, stonden zij net één plekje hoger. Dat onze meiden serieus met hun hobby bezig zijn werd vooraf duidelijk. Niemand had namelijk op vrijdagavond naar The Voice Of Holland gekeken. Nou ja, een enkeling misschien, maar dan wel een klein stukje. 

Nadat ik als laatste de kleedkamer verliet ging mijn hart sneller slaan. Het team was onder aanvoering van onze vaste aanvoerder Sam de spieren professioneel aan het opwarmen. Een emotioneel moment, wat wil een coach nog meer. 

De wedstrijd

We startte aanvallend met drie spitsen, vanaf links Kelsey, Hannah en Sam. Eefje links, Beau centraal en Elisa rechts op het middenveld. Achterin Laura, Sceda, Amber en Bibi. Ik was zeer content dat Liv, een enorm goede keepster, de eerste helft op doel wilde staan. 

Het begin was erg onrustig van onze kant. Waren het de zenuwen??? Na een paar omzettingen ging het spel beter lopen. Soms krijg je te maken met vreemde karaktereigenschappen van speelsters. Zo is er in het team een meisje dat weigert lelijke doelpunten te maken. Zij vertelde me na de wedstrijd dat ze hier gelukkig medicijnen voor krijgt. De 0-1 kwam van de voet van Eefje, dit was inderdaad een prachtig doelpunt, in de kruising, onhoudbaar voor de keepster van Ouderkerk. De eerste helft vond ik onze MD2 goed spelen, Liv moest één keer in actie komen maar zolang zij op doel staat ben ik gerust. Hannah, onze spits, kreeg nog een goede kans en schoot van dichtbij via de paal net naast.

De tweede helft was net begonnen of het stond al weer 1-1. De spits van Ouderkerk was ontsnapt en pegelde de bal in het uiterste linkerhoekje. Jammer, maar daar kon onze keepster (Inssaf)natuurlijk niets aan doen. Na deze tegenvaller bleek wel dat de meiden van de MD2 een ruggengraat hebben. Vanaf de aftrap werd meteen druk naar voren gezet, Amber sloot goed aan en maakte daardoor het speelveld kleiner. Sceda, Amber, Laura en Anouk maakten de aanvallen van Ouderkerk onschadelijk.

Het was duidelijk, ze wilden geen gelijkspel, ze wilden winnen.

- Anouk onderschept de bal op rechts en speelt deze door naar Beau,

- Beau speelt de bal op Sam, Sam op Beau, Beau op Sam, Sam geeft voor

- en... buitenspel, hoe is het mogelijk, zo’n mooie aanval, daar vlag je toch niet voor, ook al is het buitenspel.

Kelsey was vanaf de tegentreffer een plaag voor de verdediging van Ouderkerk, trouwens, maakte je een Panna???? Het was ook niet verwonderlijk dat juist Kelsey de 1-2 maakte. Af en toe was het net een flipperkast voor het doel van Ouderkerk maar de keepster hield een tijdlang alles tegen. Beau, eigenlijk niet af te stoppen, hielp overal en maakte in de combinatie een hele mooie 1-3 en de 1-4.

Dit was ook de einduitslag. 

Meiden gefeliciteerd, jullie hebben het goed gedaan. Na afloop heb ik de scheidsrechter nog gesproken en hij was onder de indruk van jullie, en terecht. Volgende week hebben we rust maar daarna... Daarna gaan we naar Geuzenmiddenmeer MD1.

Ik weet niet hoe jullie er over denken maar ik heb de smaak te pakken. Deze overwinning smaakt naar meer. 

Tot over twee weken,

Een trotse leider