• Buitenveldert F2
• DWS F2
• Legmeervogels F3
• Pancratius F2
• SCW F1
• NFC/Brommer F1

En nóg een prijs er bij. Op de 12^emei, de tweede dag van de IJsheiligen, de feestdag van Sint Pancratius (echt waar, zoek maar na!), greep de F2 de eerste plaats in zijn poule op het sterk bezette Jong Aalsmeer United Toernooi.
Dat ging niet zo makkelijk als het leek. De ploeg speelde zonder Cas en Kaan, de vaste waarden op het middenveld, maar mét de talentvolle nieuweling Jay.  En dat was natuurlijk even wennen.

In de eerste wedstrijd tegen sv Diemen viel dat nog niet zo op. Al na enkele minuten stuurde Stein met een geslepen pass José de diepte in, die beheerst scoorde, 1-0. Pancratius speelde dominant, een beetje zoekend naar de vertrouwde spelpatronen uit de competitie, en af en toe een tikkeltje afgeleid door de geanimeerde muziek en het levendige publiek. Het duurde dan ook lang voordat de ploeg eindelijk afstand kon nemen van het dappere Diemen. Vlak voor tijd speelde Siem, na een fraaie combinatie met Rushil, Stan vrij voor het doel, die even rustig zijn tijd nam en de bal met veel effect onder de keeper door schoof, 2 – 0. Een overwinning volgens plan.

De tweede wedstrijd, tegen de F2 van het gastvrije JAU, kende een heel ander verloop. Pancratius startte overrompelend.  De eerste de beste aanval flitste heen en weer en eindigde voor de linkervoet van Stein, die de bal met een fraaie boog in het net knalde. Maar daarna zakte het spel behoorlijk in. Met name tussen de verdediging en het middenveld waren er veel misverstanden. En het gretige en opportunistisch spelende JAU maakte daar goed gebruik van. Het werd snel 1-1 en zelfs 2-1 voor de Aalsmeerders en het was dat keeper Milo in een goede vorm verkeerde, anders was de score niet meer te overbruggen geweest. Pas laat in de wedstrijd hervonden de Badhoevedorpers zichzelf weer een beetje. Toen Stein een vrije trap op 25 meter met een zoevend schot in de touwen had gejaagd, 2-2, ging er een grote opluchting door het team en namen de jongens het initiatief weer over. Jay en Rushil kregen zelfs nog enkele goede kansen op een winnende treffer – al gebiedt de eerlijkheid dat dit iets teveel van het goede zou zijn geweest.

De laatste wedstrijd had weer een heel ander karakter. Als door een geheimzinnig ingreep van bovenaf trokken de Pancratiërs vanaf de eerste minuut met dwingend en swingend spel ten aanval. De spelpatronen warenineens hervonden. Jay ontpopte zich als een kundig schakelcentrum op het middenveld, Ole en Siem stoomden voortdurend links en rechts langs de lijnen op.  Het ( toch sterk spelende) team van RKDES bezweek snel onder de druk.  Een snelle aanval over rechts bracht de bal voor de voeten van de scherp opgestelde José die de bal knap in de korte hoek punterde, 1 - 0. Stein slalomde over links langs enkele verdedigers en gaf een hoge, linksdraaiende voorzet af die bij de tweede paal neerplofte en daar door Stan met een niet-te-volgen voetbeweging over de keeper heen werd gekruld, 2 - 0. Even later deed Stein dat nog eens, nu met een hoge rechtsdraaiende voorzet, en deze werd door Rushil bekwaam in de verre hoek getikt, 3 – 0. Pancratius was los. Er volgden nog een aantal gevaarlijke schoten van Stein, Ole en Jay – maar de 3 – 0 was genoeg voor de eerste plaats in de poule.

Na afloop konden de jongens in de bomvolle kantine van JAU, over de hoofden van de aanwezigen lopend, de beker in ontvangst nemen.
Hoog in de lucht had Sint Pancratius alles gevolgd – en hij draaide zich tevreden op zijn wolk om….
Het seizoen is voorbij.