>> Ouderkerk E1 - Pancratius E1 4-2
Ouderkerk E1 – Pancratius E1: 4-2
Je hebt mooie aftrappen en hele mooie aftrappen. Maar de allermooiste aftrap was vandaag: 31 augustus. Op deze allereerste echte zomerdag van 2008 startte de E1 het seizoen met een bekerwedstrijd tegen Ouderkerk E1. Uit, tegen de kampioen van het vorige seizoen.
Vaders, moeders, broers, zusjes, leiders Rien en Paul en natuurlijk ook coach Dave; allemaal stonden ze langs de lijn om de E1 aan te moedigen. Wel een klein beetje wennen. Want het waren allemaal nieuwe namen die het veld betraden: Chet, Bas, Jesper, Thomas, Frank, Twan, Ron, Martijn en keeper James.
Voor onze mannen op het veld was het aanzienlijk minder wennen. Meteen na het eerste fluitsignaal lieten ze zien dat ze super kunnen samenspelen. Sterker nog, het leek wel alsof ze al jaren bij elkaar in het team stonden. Na een paar slimme passes kreeg Bas de bal, die slim doorspeelde op links en een strakke voorzet gaf. Martijn schoof ‘m bekeken naar binnen: 0-1. En dat binnen de minuut!
Ouderkerk was even de weg kwijt en leek compleet weggespeeld te worden. Onze opbouw van achteren was goed, op het middenveld werd slim gecombineerd en onze aanvallers tikten de arme verdediging, zelfs binnen het strafschopgebied, soms helemaal weg. Het was een wonder dat het in de beginfase bij 0-1 bleef.
Maar zoals zo vaak, als je zelf niet scoort, doet de tegenstander dat wel. Geheel tegen de verhouding scoorde Ouderkerk met een verwoestend schot in de kruising 1-1. En niet veel later counterden ze naar 1-2.
Wij beter, zij de doelpunten.
Maar wel het startsein van een echte wedstrijd. Zo’n typisch Engelse met aan beide kanten veel kansen. James werd flink op de proef gesteld, maar liet zich niet kennen. Het bleef tot de rust bij 2-1. Tijd voor limo!
Na de rust leek Ouderkerk het beste van het spel te hebben. Dat was met name te danken aan twee watervlugge en lastig te verdedigen aanvallers. Toch was het, na een flink aantal kansen voor Ouderkerk en katachtig keeperwerk, Pancratius dat scoorde. En hoe! Chet, die toch al vaak gevaarlijk op kwam, passeerde op onnavolgbare wijze een stelletje verdedigers en rondde zijn wervelende actie af met een knal achter de keeper: 2-2.
Deze goal gaf Pancratius vleugels. De 2-3 hing in de lucht. Zeker nadat Bas tegen de paal schoot. Zouden we met een overwinning huiswaarts keren? De fans langs de lijn hadden het niet meer. Twee kleine meiden langs de lijn, Marit en Joanna, gingen van de spanning zelfs in vogelnestje aan het hek hangen!
Toch waren het de supporters van Ouderkerk die als laatste konden juichen. Na een leep laag intikkertje en een originele ‘Sjeemsie’ stond er na het laatste fluitsignaal 4-2 op het scorebord. Fantastisch gespeeld, helaas verloren.
Toch kunnen jullie heel trots zijn. Jullie hebben alles gegeven wat jullie in je hadden, doorgestreden tot het einde en vooral heel veel mooi voetbal laten zien. Deze mooie zomerdag heeft een ding duidelijk gemaakt: het kan wel eens een heel mooi seizoen gaan worden. Zet ‘m op jongens en ga zo door!