Mail uw mailadres voor een nieuwsbrief naar pancratius.emailadres@xs4all.nl. Pancratius geeft uw mailadres niet door aan derden.

Disco
Zaterdag 14 februari voor de E-junioren

Feestweekend
21 t/m 24 mei 2009; voor meer informatie zie "Feestweekend"

De dag begint altijd lekker als er een feestje is. Kijk naar leider Paul. Die was jarig en werd vandaag 40. Of was het nou 30? Of 20? Enfin, het was in ieder geval een leeftijd met een ‘nul’ er in. Gefeliciteerd!

En dan was er ook nog de Schrijvende Supporter die vandaag zijn 12-jarige huwelijk met Nancy ging vieren in een Limburgs kasteel. Ja, zelfs het zonnige weer was een feestje. En wat deden onze jongens? Ze gaven ons het mooiste cadeau door er vandaag ook een feestje van te maken.

De voorbereidingen begonnen al afgelopen week. Dave had z’n manschappen op scherp gezet tijdens 2 pittige trainingen. En heel duidelijk gezegd wat beter kon en beter moest. Zeker als we revanche wilde nemen op Ouderkerk E1. Het team dat ons in de beker met 4-2 had verslagen. Maar bovenal: de koploper van nu en de kampioen van vorig jaar.

Die echter, in de geest van de dag, al in de 2e minuut een cadeautje weg gaven. Een arme verdediger van Ouderkerk kopte de bal in eigen goal: 0-1. Heel sneu, maar wel een superbegin voor ons en het begin van een wedstrijd waar je als toeschouwer alleen maar van kon dromen.

Het af en toe echt fantastisch voetballende Ouderkerk scoorde snel de 1-1. Niet veel later schoot Ron, na flink wat kansen voor ons, de bal snoeihard de bal in de touwen: 1-2.

Daarna was het weer Ouderkerk time. Af en toe onnavolgbaar combinerend kregen ze kans op kans, en leverde James redding na redding. Een rush van een van de sterspelers van Ouderkerk was echter niet te stoppen: 2-2.

Martijn - die echt een superwedstrijd speelde en als een maarschalk z’n troepen aanvoerde (op snelheid passeren, hard verdedigen, goed passen) – was de volgende die scoorde. Hij schoot Pancratius naar 2-3.

Vervolgens was de Ouderkerk beer weer op soms weergaloze wijze los. Na een fiks aantal reddingen van onze keeper werd het toch 3-3. En help, ook het hoge dwarrel afstandschot vlak na de pauze was niet te houden: 4-3.

Even dachten de toeschouwers: het feest in voorbij. Daar dacht Chet heel anders over. Een voorzet van Martijn werkte hij mooi in de goal: weer gelijk. 4-4. Even later scoorde Martijn zelf na een puik passje van Bas: 4-5.

Overigens zijn Bas en Thomas qua lichaamslengte de kleinsten van ons team. Het mooie is dat ze echter over een echte pitbullmentaliteit beschikken en helemaal niet bang zijn voor grotere spelers. Ze bijten zich er in vast en laten tussendoor zien dat ze heel goed kunnen voetballen. En wat te denken van Frank, Twan en Jesper. Die liepen zich het vuur uit de schenen om het aanvallende Ouderkerk tegen te houden. En tussen alle fysieke inspanningen ook nog aan opbouwen denken!

Daarna was het weer cadeautjestijd. Opnieuw een eigen doelpunt van Ouderkerk: 4-6. Dat kan beter, dacht Chet, die een snelle uittrap mooi oppikte en de bal onberispelijk langs de ver uitstaande keeper tikte: 4-7.

Dit kon bijna niet meer fout gaan. Gewoon rustig uitspelen die laatste minuten. Dat besefte ook Thomas, die merkte dat een, in Maxima’s woorden ‘beetje dom’ passje, heel vervelende gevolgen kan hebben: 5-7.

Zo werden de slotminuten toch nog heel spannend, maar gelukkig hield de waanzinnig goed keepende James zijn goal schoon (volgens sommige toeschouwers ‘man of the match’ waarvan ik in dit stukje, hoe moeilijk dat voor deze objectieve journalist ook is, van hen toch echt melding van moest maken), waardoor de eindstand bij 5-7 bleef.

Jongens, jullie hebben weer heel veel inzet getoond en vooruitgang geboekt. Dit was tot nu toe jullie beste, mooiste en slimste wedstrijd. Echt een team om trots op te zijn en ... een feest om naar te kijken. Namens alle feestvierders en al die anderen: bedankt!