Pancratius 1; Zie voor de stand

Het seizoen is weer volop aan de gang maar we missen op de site nog een heleboel elftalfoto's. Heb je een elftalfoto mail deze dan naar redactie @pancratius.com 

Mail uw mailadres voor een nieuwsbrief naar pancratius.emailadres@xs4all.nl. Pancratius geeft uw mailadres niet door aan derden.

Disco
Zaterdag 14 februari voor de E-junioren

Feestweekend
21 t/m 24 mei 2009; voor meer informatie zie "Feestweekend"

Haarlem E2 – Pancratius E1: 3-0

6.15 uur. De wekker ging pijnlijk vroeg vanochtend. Toch stonden alle mannen keurig op tijd bij de ANWB. Want uit tegen Haarlem is niet alleen heel lastig (ze staan bovenaan zonder een punt verlies, met maar 2 tegendoelpunten), je moet ook nog eens om 8.30 uur fris op het veld staan.

Sorry hoor, de schrijvende supporter lukt dat niet.

Gelukkig hebben jullie mij goed wakker gehouden met een mooie wedstrijd, waarbij het echt genieten was. Vast en zeker geïnspireerd door Dave die speciaal voor de gelegenheid z’n gettoblaster had meegenomen en z’n mannen motiveerde met Bloed, Zweet en Tranen van Andre Hazes. Met de volumeknop op 10!

De match begon eigenlijk zoals verwacht. Het eerste fluitsignaal was nog niet weggeëbd of Haarlem stond al in scoringspositie. Gelukkig redde James. Onze helden waren meteen klaarwakker en begonnen aan een degelijke partij voetbal.

Zonder veel uitgesproken kansen te krijgen, deden we heel goed mee en hielden we de ‘0’. Er werd flink gebuffeld om de watervlugge spelertjes van Haarlem van de goal te houden. Na nog wat reddingen van James, goed verdedigingswerk van Jesper, en een bal die door Thomas van de lijn werd gehaald, kwam zelfs een kansje voor Pancratius: een schotpoging van Ron.

Toch was het Haarlem dat als eerste kon juichen. De hardwerkende Frank had de pech dat hij een bal net niet goed raakte waardoor de bal bij een Haarlem aanvaller kwam die ‘m zonder aarzelen van dichtbij snoeihard inschoot.

Gelukkig liet Pancratius het koppie niet hangen en bleef het doorvoetballen. Toch kregen we weer een pechje. Twan, die ook al zo’n beresterke partij speelde, raakte de bal verkeerd, waardoor ie in de eigen goal verdween. Geeft helemaal niks, jongen. Overkomt de beste spelers!

Niet lang daarna kwam Pancratius nog gevaarlijk door, en maakte Bas bijna de 1-2. Maar net niet helemaal. De ruststand bleef dus bij 2-0.

Ook in het begin van de tweede helft deed Pancratius goed mee. En we kregen opnieuw kansjes. Chet verlengde met zijn hoofd een schot, maar de bal ging niet al te ver naast. Twan maakte zelfs bijna een ‘echt’ doelpunt. Zijn schot werd door de keeper echter goed tegen de lat gewerkt.

Daarna was het weer play time voor Haarlem. Met supersnelle combinaties en technische skills kwam de vijandelijke voetbalmachine steeds vaker gevaarlijk dicht bij onze goal. Na diverse kansen en even zo veel reddingen (en af en toe een paal of lat) viel toch uiteindelijk de 3-0.

Toch was het slotakkoord voor Pancratius; uit een corner schoot Martijn zonder aarzelen hard in, maar helaas zat de keeper er goed bij. Daarna was de wedstrijd voorbij en mochten onze helden vol trots het veld verlaten. Ze hadden gevochten voor wat ze waard waren en bij tijd en wijle, ondanks het niveauverschil, heel knap meegevoetbald.

Vasthouden jongens en vol goede moed op naar de volgende wedstrijd.

Ennuh ... zet maar gerust je schoen,
Want al worden we misschien geen kampioen,
Sint en Piet hebben gezien hoe goed jullie je best hebben gedaan,
En zo moet dat dus voortaan!