nieuwjaarstoespraak voorzitter

Beste mensen,

Zo koud en fris als het buiten is, zo warm en knus is het hier binnen.
Met plezier en genoegen hebben wij kunnen kijken naar de onze “oude” en huidige eerste elftalspelers. Het heeft laten zien dat de soepelheid van de jeugd en de ervaring en volharding van de oudere hand in hand kunnen gaan op het veld.

Zo is het ook binnen onze vereniging. Het is zoeken naar de juiste balans. Wat willen wij wel en wat willen wij niet. Ouderen die vinden dat alles bij het oude moet blijven en jongeren die de grenzen van wat mogelijk is steeds weer opzoeken en die grenzen overschrijden en daarmee automatisch ook verleggen. Ook het voetbalspel is veranderd. Het gaat niet alleen meer om, op welke behendige wijze je de tegenstander de bal afpakt. Het gaat ook om de schouderduw, het vastpakken van het shirt, verbaal en fysiek geweld. Grenzen die verlegd worden.

Maar grenzen verleggen zorgt ervoor dat de balans die er was wordt verstoord. De balans slaat door en wat er gebeurd, is, dat je als persoon, groep, vereniging, maatschappij op zoek moet naar een nieuw kantelpunt.
Pancratius kent dit ook, op dit moment wordt er door het bestuur hard gewerkt aan nieuwe ijkpunten. Dat is nodig omdat ook wij als vereniging steeds moeten zoeken naar de organisatorische en sportieve balans. Het evenwicht zoeken tussen recreatief (of wel voor je plezier) en prestatiegericht (er wordt wat van je verwacht) voetbal. Er voor zorgen dat het één het andere niet overschaduwd of ondersneeuwt. Zorgen dat ouders met plezier hun kinderen naar deze vereniging blijven brengen en ook zelf met plezier tegen dat balletje kunnen blijven trappen.
Als vereniging moeten wij zorgen voor een nieuwe balans in ons verbale en fysieke geweld waar wij ons zelf en onze kinderen aan blootstellen op en rondom de velden.

Henk heeft in zijn Kersttoespraak op 19 december al de actie “Kanker verziekt je taal” onder de aandacht gebracht. Ik doe het hierbij nog een keer. Taalgebruik waarbij woorden als kanker, tyfus en alle andere ziektes, discriminatie van geloof, kleur en afkomst voorkomen horen niet op deze club thuis. Ook de verwensingen, die vanuit een andere culturele achtergrond, waarbij ouders van kinderen voor van alles en nog wat worden uitgemaakt, behoren bij de wortels uitgeroeid te worden.

Daarnaast merken wij dat ouders, grootouders en bezoekers, speler(tje)s langs de kant ophitsen om dingen te doen waarvoor ze thuis een klap voor hun kop of schop onder hun kont voor zouden krijgen. “Geef hem een trap tegen zijn poten”, “geef hem een roei”, “Schoffel hem onderuit”, “onder de zooien met die vent”. Als je er goed over nadenkt, behoort er nu een grote stilte te vallen. Wat zijn wij dan, in alle emotie, want daar wordt het op afgewenteld, toch afgezakt naar een niet benijdenswaardig niveau.

Als bestuur willen wij dit jaar, waarin wij 80 jaar worden en dus een aardige leeftijd beginnen te bereiken, aangrijpen om de vervlakking van de voetbalbeleving en het doorslaan van de balans tegen te gaan. Wij willen er voor zorgen dat dit jaar gestart wordt met de actie “De van de kaart, kaart”. Ook onze Business Club heeft op de algemene ledenvergadering zijn medewerking hieraan al toegezegd, waarvoor onze dank. Wij zijn nu achter de schermen bezig met het optuigen van dit project. Een project waar zelfs binnen ons voetbaldistrict interesse bestaat. Laten wij binnen onze vereniging dit project tot een succes maken en daarmee een nieuwe balans weten te vinden in onze sportbeleving.
Dat kunnen wij als bestuur niet alleen. Daar hebben wij elkaar voor nodig. Help ons dus als wij om uw hulp vragen.
Als bestuur weten wij ook wel dat niet alles tegelijk kan, maar wij willen wel dat dit jaar handelend wordt opgetreden tegen excessen in een voor ons toch geliefd spelletje, dat voetbal heet.
Zoals iemand laatst tegen mij zei: Harry je moet overgaan tot daden. Als bestuur hebben wij al daden gesteld en besluiten genomen. Het komt nu aan op de uitvoering. Help elkaar en wijs elkaar op zaken die niet kloppen. Help ons met het vinden van oplossingen. Zeggen dat het niet goed gaat is te gemakkelijk. Help zoeken naar de mogelijkheden; niet naar de begrenzingen en onmogelijkheden.
Als 80 jarige vereniging, redelijk bejaard dus, laten zien dat wij de veerkracht hebben om te veranderen en in staat zijn een nieuwe balans te vinden.
Graag wil ik met u proosten op een gezond, sportief, vernieuwend en veerkrachtig 2010