Pancratius 1-De Kennemers 1 (0-0) 2-0

Pancratius overklast een eerste klasser …….

Zondagochtend bij de club aangekomen, maar hoe groot kan dan het contrast van het leven zijn. Een witte wereld buiten, de vlag half stok maar in de kantine slingers en ballonnen. Oke , wij zijn ook gaan voetballen zoals Rien gewild zou hebben. De rouw banden en de indrukwekkende minuut stilte deed je weer met beiden benen op de grond staan.

Ik weet het, het leven gaat door maar respect voor een ieder gaat in mijn ogen toch echt voor. Het veld werd geprepareerd, de bal kon weer rollen, en hoe! Met een zeer gewijzigd team werd er vanaf het begin gestreden. En dan is het leuk om te zien, dat mochten er schorsingen komen (en die zijn er al) het team er ook klaar voor is.

Het veld was goed bespeelbaar. En mijn grote vriend dit maal in het groen, liet De teams lekker spelen. Al hoewel er voor elke meter gestreden werd viel er geen wanklank te horen. (zijn ze er dan toch) Oftewel , hoe groot kan iemands eigen dunk zijn? Heel groot dus.

Het was voor alle betrokkenen een zeer leerzame middag. Hulde voor onze trouwe toeschouwers! Je moest echt blijven lopen want het weer was snijdend koud. Maar van het vertoonde spel ,en zeker in de tweede helft werd je warm. Met dank aan de sneeuw ruimers, het publiek en het barpersoneel ! Ton ik ben benieuwd naar de opstelling van volgende week. Want het is aan de spelers te danken dat er weer om de plaatsen in het veld gestreden gaat worden. Dus op naar de volgende wedstrijd met opgeheven hoofd en opgerolde mouwen.

Jos van der Voort.