• RODA 23 8
• Pancratius 10
• AFC 11
• RKAV 6
• Abcoude 7
• KDO 6      
• WV-HEDW 12
• NFC/Brommer 3
• Ouderkerk 4
• FIT 5
• Legmeervogels 5
• GeuzenM'meer 4

Pancratius 10 – Roda ’23 8  5-2

Het kampioenschap was al binnen, maar vandaag stond de laatste wedstrijd van dit seizoen op het programma tegen de nummer 2 in de stand, te weten Roda ’23 8.  ’s Ochtends kwamen wij bij Jos thuis bijeen. De vorige week door Karin en Jos verstrekte stropdas voorgehangen en de meesten gekleed in een keurig colbertje gingen wij richting kantine van Pancratius.

Aangekomen bij Pancratius werd het team verwelkomt door de supporters en werd het, onder het genot van een taart en koffie, een gezellig samenzijn. Buiten het gegeven dat de taart goed van smaak was zag deze “Pancratiustaart” er ook nog eens heel mooi uit.
Om 13.00 uur begon de wedstrijd. Het zonnetje scheen lekker en er waren vele toeschouwers aanwezig. De spanning was natuurlijk, vanwege het reeds kampioen zijn, er vanaf maar wij waren er toch wel op gebrand om ook deze laatste wedstrijd tegen Roda ’23 te willen winnen. Vanuit vorige wedstrijden tegen dit team wisten wij dat het altijd leuke en spannende wedstrijden zijn.  Wij gingen voortvarend van start, al konden wij niet ons vloeiende combinatie spel op de mat liggen vanwege de gesteldheid van het veld. Echter in de 3de minuut al nam Wassili een vrij trap vanaf links en wist Bobby deze vrije trap koppend af te ronden en scoorde hiermee de 1-0. Nu zat er een heer achter het doel van de tegenstander met een sigaar in zijn mond die de bal even voor de vrije trap had aangeraakt en beweerde dat het een doelpunt was geworden door dat hij de bal had aangeraakt. De geleerden zijn het er niet helemaal over eens of dit werkelijk zo was, maar Kees het schept wel verwachtingen voor de toekomst. We zien je volgens seizoen gaarne iedere wedstrijd de bal bij ons aanraken.
Niet lang na de 1-0 ontstond er een snelle combinatie tussen Robbert ( dat zij Ralph), Bobby en Bart en de laatste was hierbij doeltreffend.  De 2-0 was een feit. Pancratius had wel het overwicht en de meeste kansen, maar Roda ’23 kwam toch ook enkele keren in de buurt van ons doel. In de 30ste minuut was er een snelle uitval van Roda’23 en ging deze door het midden van onze verdediging. Bij een schot op doel, wilde Lars de bal ruimen, doch hierbij was een oneffenheid in het veld op de hand van Roda en stond het 1-2. Zo gingen wij de rust in.
De tweede helft was nog niet begonnen of Bobby werd tijdens een passeeractie op onjuiste wijze gestopt in het strafschopgebied. De toegekende strafschop werd genomen door onze keeper, Pascal. Het bleef 2-1 en we hebben enkele minuten gezocht naar de bal. Maar wat kan die Pascal hard schieten(en hooooooog).
We bleven doorgaan en door een goede uittrap van Pascal, die werd doorgegeven door Robbert aan Bobby, wist Bobby met een droge knal de 3-1 te scoren.
7 minuten later gaf Wassili een bekeken pass naar Rory, die ogenschijnlijk eenvoudig zijn tegenstander  voorbij ging en op beheerste manier de 4-1 scoorde. In de 19 minuut  van de tweede helft kreeg Roda 23 een vrije trap te nemen wist 4-2 te maken. Als toetje van de wedstrijd  ging Bobby in de 43ste minuut op snelheid langs zijn tegenstander en scoorde 5-2.
Onder luid applaus van de toeschouwers werd vervolgens de kampioensschaal uitgereikt en tevens kreeg het team een roze kampioens  t-shirt voorzien van de dik verdiende 3 sterren (dank je Jos).  De derde helft werd ditmaal ingevuld door enkele kapsters die invulkling gaven aan een weddenschap van enkele spelers. Het schijnt nu al zo te zijn dat er schapen zijn die jaloers zijn op deze ontstane kapsels. Dit was dus echt de laatste wedstrijd van dit seizoen. Er kan weer terug gekeken worden op een mooi en gezellig seizoen. Van wanklanken was er wederom geen sprake en de onderlinge verhoudingen is iets om trots op te mogen zijn. Dit jaar hebben wij wel enkele spelers voor langere tijd moeten missen, enkele door blessures, maar in het bijzonder wil ik ook even Ruben en Caius noemen, die beiden al enkele maanden in het buitenland verblijven maar zeker een grote bijdrage aan de teamgeest en het kampioenschap hebben geleverd.
Ook wil ik toch eens extra benoemen dat de ouders/verzorgers ook heel belangrijk zijn geweest voor de fijne omgang van de jongens met elkaar en namens de “staf” (klinkt wel goed toch) wil ik alle ouders/verzorgers, maar natuurlijk ook de spelers bedanken voor het plezier dat jullie ons weer hebben gebracht. Ja en dan zou je denken.....de onmisbare schakels worden vergeten.....nee natuurlijk niet. KARIN en RIANNE wat zouden wij zonder jullie moeten. BEDANKT
 .